शनिवार, १३ डिसेंबर, २०१४

भक्ता..

एक भक्त पांडुरंगाला विचारतो,
"कंबरे वरचा हात काढून आभाळाला लाव तु,
सोन्या चांदीच दान नको मला, भिजव माझा गाव तु !"
त्यावर पांडुरंग हसून म्हणाला,"भक्ता..,
आभाळाला हात लावून पडेल कसा पाउस ?
कुणी म्हणे काळ्या ढगावर क्लिक कर माउस !
आता म्हणतो नको मला सोन्या चांदीच दान,
झाड़ सगळी तोडून पृथ्वी वरची,
सांग कोणी केली घाण ?
आता म्हणतो पांडुरंगा पाउस फक्त पाड,
प्रगतीच्या हव्यासापायी रान केल उजाड़ !
भक्ता तुझी 'फक्त घेण्याची' वृत्ती आता सोड,
चंगळवाद सोडून लाव निसर्गाची ओढ़ !
हात जोडून मिट्न्यापेक्षा उघड आता डोळे,
आई वसुंधरा रड़तेय बाळा काढ कानातले बोळे !
पृथ्वीच्या मुलाच कर्त्तव्य आत्ताच पार पाड़,
जागा करून हरेक मानुस लाव फक्त झाड !
पुढच्या वेळी चालशील जेव्हा पंढरीची वाट,
दिसला पाहिजे हिरवागार प्रत्येक डोंगर अन घाट !
अठ्ठावीस युगांपासून विटेवर उभा राहून हाच संदेश देतोय,
पण,भोळा भक्त माझा अर्थ न जाणता फक्त प्रसादच घरी नेतोय..!"


आंतरजालावरून साभार

वडील

वडील होण्या इतपत जगात
कोणताच प्रचंड आनंद नाही
नि कन्या झाली तर कोणतचं सुख
त्याहून बेधुंद नाही...
.
मुठ आवळून तू बोट धरतेस
तो हरेक क्षण माझा खास होतो
तुझ्या इवल्या इवल्याश्या मुठीत
मला जग जिंकल्याचा भास होतो...
.
माझ्या गाण्यापेक्षा बेडकाचं
किंचाळणं जरी मधूर आहे
माझ्या अंगाईने झोपतं पिल्लू माझं
हे समाधान भरपूर आहे...
.
असावं लागतं पुण्यवान,
नि त्याही पेक्षा खूप भाग्यवान
ज्या पित्याचे हात उरकती
सर्वात श्रेष्ठ कार्य कन्यादान...
.
मुला-मुलीत भेदभावाचा
तो प्रश्नच मी उगारत नाही
वडीलांचं मुलीवर प्रेम जास्त
हे सत्यही मी झुगारत नाही...
.
संसारात रमण्या पेक्षा मी
मुलीच्या भातुकलीच्या खेळात रमतो
भावनांच्या खेळात आई नंतर
मुलीचाच तर क्रम येतो...
.
बाबा म्हणत माझ्या मुलीचे
जसे नाजूक ओठ हलू लागतात
समाधानाची इवली इवली फुलं
ह्या निवडुंगाच्या देहावर फुलू लागतात...
.
तू सुखी राहावीस
देवाकडे एवढचं मागणं आहे
म्हणूनच तुझ्या भविष्यासाठी
दिवसरात्र झिजणं, जागणं आहे...
.
आनंदाचे अगणित क्षण तिच्या
नाजूक हास्यात दडले आहेत
तिला कायम हसतं ठेवण्यासाठी
मलाही प्रयत्नांचे वेड जडले आहे...
.
भाग्य ज्याला म्हणतात ते
माझ्या मुलीतच सापडलं आहे
माझ्या ग्रहांचे मन कदाचित
तिच्याच पायांशी अडलं आहे...
.
मुलगी सासरी जाण्याचा क्षण
वडीलांसाठी मोठी अग्नीपरीक्षा असते
स्वतःच्या काळजा पासून दुरावणं
जगातली सर्वात मोठी शिक्षा असते...
.
आभाळा एवढं सुख काय ते
मुलगी झाल्यावर कळतं
एक वेगळच आपलेपण
तिचं प्रत्येक हास्य उधळतं...
.
इतरांचे नशीब घेऊन येतात
त्या बाबतीत मुली माहीर आहेत
मुलगी म्हणजे धनाची पेटी
हे सत्यही तसं जग जाहीर आहे...
.
मुलींचे एक छान असतं
मुलगी असण्याचा अभिमान असतो
त्यांचा अभिमान वडीलांसाठी
मान, शान व सन्मान असतो...
.
छे ती कुठे माझी मुलगी
ती तर आहे श्वास माझा
उद्य मनांवर राज्य करेल
स्वप्नं नाही विश्वास माझा...


आंतरजालावरून साभार

रविवार, ७ डिसेंबर, २०१४

पुलंच्या एका पत्रातून

ऑस्कर वाइल्डचे एक वाक्य ध्यानात ठेव. "A Perfect marriage is based on perfect mutual misunderstanding".

लग्न हे नवराबायकोच्या एकमेकाविषयी असणा-या संपूर्ण गैरसमजाच्या आधारावरच यशस्वी होत असते. आता माझेच उदाहरण देतो. मी अत्यंत अव्यवस्थित आहे, असा सुनीताचा लग्न झाल्या क्षणापासून आजतागायत गैरसमज आहे. लग्नाच्या रजिस्टरबुकात सही करायला मी खुर्चीवर बसलो, तो नेमका तिथे ठेवलेल्या रजिस्ट्रारच्या ह्यॅटवर. ही गोष्ट खरी आहे.

पण मी त्याचा त्या ह्यॅटीवर बसण्यापूर्वीची तिची अवस्था आणि मी बसल्यानंतरची अवस्था यात मला तरी काहीच फरक दिसला नाही. एकदा कुणाच्या तरी चष्म्यावर बसलो होतो, तेव्हा मात्र बसण्यापूर्वीच्या माझ्या लेंग्याच्या आणि काचा घूसू नयेत तिथे घुसल्यावर झालेल्या माझ्या अवस्थेच्या आठवणीने आजही नेमका याच ठिकाणी घाम फुटतो.

पण ते जाऊ दे. सांगायची गोष्ट मी अव्यवस्थित असल्याचा सुनीताचा गैरसमज मी अजूनही टिकवून ठेवला आहे. यामुळे मी प्रवासातून परतताना माझा पायजमा, टॉवेल आणि साबणाची वडी या प्रवासात विसरून येण्याच्याच लायकीच्या वस्तू न विसरता विसरून येतो. मग सुनीताला वस्तू हरवल्याचा दु:खापेक्षा 'मी अव्यवस्थित आहे', या तिच्या मताला पुष्टी मिळाल्याचा भयंकर आनंद होतो.
-- पुलंच्या एका पत्रातून

"बायको"

"बायको"

तिचं आपल्या आयुष्यात येणं,
किती किती सुखद असतं..
या नात्याला श्वासांशिवाय,
दुसरं कुठलंच नाव नसतं...

एका सुंदर क्षणी आपल्या,
घरामध्ये येते "ती"...
तिचं अख्खं आयुष्यच आपल्याला,
भेट म्हणून देते "ती"...

किती सहज बनवत जाते,
ती प्रत्येकाशी नातं....
बघता बघता अनोळखी घर,
तिचंच बनून जातं....

सुखामध्ये दुःखामध्ये,
'ती'च सोबत असते ना..
सगळं सहन करून ती,
तुमच्यासाठीच हसते ना...?

सकाळपासून रात्रीपर्यंत,
राबत असतात तिचे हात...
सासू-सासरे, मुलं, घर..
सतत असतं तिच्या मनात...

चहा, दूध, नाष्टा, डबे,
आंघोळीला गरम पाणी...
प्रत्येकाची करून कामे,
तिची मात्र मधाळ वाणी....

सगळ्यांत शेवटी झोपते ती,
सगळ्यांच्याही आधी उठून...
दिवसभर राबण्यासाठी,
ताकद एवढी आणते कुठून...?

घरामधलं सगळं आवरून,
कामांसाठी बाहेर पळते....
घरामध्ये नसते तेंव्हाच,
तिची खरी किंमत कळते...

घर होतं अस्ताव्यस्त,
घरामध्ये नसते जेंव्हा....
तिच्याशिवाय व्हायचं कसं...?
मनात आपसूक येतं तेंव्हा...

म्हणूनच ती परत येते,
घरामध्ये पदर खोचून....
बोलून दाखवते मलाच ती,
वरती हे टोचून टोचून...

की, "मी म्हणून टिकले..., दुसरी
केव्हाच गेली असती पळून....
माझे महत्त्व येत नाही,
अजून कसे तुम्हांला कळून...?"

राग-लोभ, रुसवे-फुगवे,
उणी-दुणी, मानपान...
प्रत्येकाला घेते समजून,
जुळवून घेते कित्ती छान...

थकूनभागून आल्यावर ती,
हसून, चहा देते आणून...
दिवसभराचे आपले कष्ट,
अलगदपणे घेते जाणून....

सगळं भांडण विसरून जेंव्हा,
घराशी ती एकरूप होते...
घर तिचंच होऊन जातं,
जेंव्हा ती कुशीत घेते.....

आयुष्यभर उपयोगी पडतं,
नेहमी तिचंच संसारी धोरण....
म्हणून प्रत्येक घरात सजतं,
"बायको" नावाचं मखमली तोरण....

ती आहे म्हणून आहे,
आपल्या घरादाराला किंमत....
तिला विरोध करण्याची इथं....
कुणात आहे हिंमत....?

कुठून येतात आयुष्यात आपल्या,
इतक्या समजूतदार मुली.....?
उगाच नाही म्हणत...
" घरोघरी मातीच्याच चुली...!!!"

क्षणांचीही साथ नव्हे,
साताजन्मांची ही सोबत असते....
"नवरा" आयुष्यभर "नवरा"च राहतो,
"नवरी मुलगी" मात्र "बायको" बनते....

समर्पित....


आंतरजालावरून साभार

रस उसाचा…. मैत्र आरोग्याचा

रस उसाचा…. मैत्र आरोग्याचा 
*****************************
उसाचा रस हे एक नैसर्गिक पेय आसुन आपल्या आरोग्यालाही तो फायदेशीर आहे. उसाच्या रसाचे खालील फायदे आहेत..
१) उसाचा रस चवीला गोड असतो. तो मूत्रल (लघवी साफ करणारा), रेचक, शीत तसेच उत्साहवर्धक असतो, असा आयुर्वेदात उल्लेख आढळतो.
२) खोकला, दमा, पांडुरोग, त्वचेच्या विकारांवर हा रस गुणकारी ठरू शकतो.
३) उसाच्या रसामध्ये साखर हि नैसर्गिक रुपामध्ये असते. त्यातील साखर व रोजच्या वापरातील साखर यात फरक आहे. त्यामुळे मधुमेह (diabetes) होण्याचा धोका संभवत नाही.
४) उसाचा रस हा कावीळ या रोगावर अत्यंत गुणकरी आहे. कावीळ होऊन नये म्हणून उसाचा रस नेहमी पिणे फायदेशीर आहे
५) कावीळ झाली असल्यास उसाचा रस आणि रोज सकाळी उस खाल्ल्यास काविळ लवकर बरी होण्यास मदत मिळते. (काविळीच्या रुग्णांनी आले लिंबू आणि बर्फ न घालता फक्त उसाचा रस पिल्यास काविळ ५० टक्के वेगाने बरी होते)
६) मूत्ररोग आणि किडनीशी संबधित रोगावर देखील उसाचा रस फायदेशीर आहे
७) उसाचा रस हा थकवा घालवून उत्साह वाढवणारा असल्यामुळे खेळाडू, अथ्लेतिक यांना फायदेशीर आहे.
८) Thumbs up , Coca Cola आणि इतर carbonated पेय हि शरीराला तात्पुरता थंडावा देतात खरी पण याचे दुष्परिणाम खूप आहेत. याउलट उसाच्या रसाचे कोणतेही दुष्परिणाम नाहीत.
९) उसाचा रस हा नैसर्गिक असल्यामुळे लहानापासून ते वृद्धापर्यंत सर्वजन पिऊ शकतात. १-४ वर्ष्यापर्यंतच्या बालकांनी मात्र उसाचा रस थोड्या प्रमाणातच घ्यावा.
१०) मात्र उसाचा रस हा नाशवंत आसल्यामुळे तो पिण्याआधी ताजा असणे फार महत्वाचे आहे.


आंतरजालावरून साभार

शनिवार, २९ नोव्हेंबर, २०१४

आज देवा ला सुट्टी आहे

आज देवा ला सुट्टी आहे
कृपया मंदिरात जाऊ नये,
देव आहे खुप बिज़ी आहे
त्याला साकड़ घालू नये।
जायचेच असेल तर जा एका अनाथाश्रमात,
तो तिथे लहान पोरांना हासवित आहे,
तुम्हीही हसवा एखाद्या कोमेजलेल्या फुलाला
पण मात्र आज मंदिरात जाऊ नका कारण आज देवाला पण सुट्टी आहे।
तो भेटेल तुम्हाला कुठल्याही हॉस्पिटलात,
प्रेमाने रोग्याला बरा करताना
तुम्ही जा हातभार लावा
मात्र आपली तक्रार सांगू नका कारण आज देवाला ही सुट्टी आहे।
तो दिसेल वृद्धाश्रमात आजी
आजोबांचे डोळे पुसताना,
रुमाल घेवून जा तुम्ही ही अश्रु पुसण्यासाठी
मात्र आपले अश्रु दाखवु नका कारण आज देवाला सुट्टी आहे।
तो बसला आहे ट्रैफिक सिग्नल वर
खेळणे विकणाऱ्या मुलांच्या सुरक्षेसाठी
तुम्ही जा....हातात वह्या पुस्तके देऊन त्यांना सुशिक्षित करा
उगीच पाखंड पुराणासाठी मंदिरात जाऊ नका
कारण आज देवाला सुट्टी आहे।
तो बसला आहे अन्नाच्या कणात,
उगीच अन्न वाया घालू नका
जमेल तर एखादा घास द्या भुकेल्या माणसाला
तो आज त्यांच्यात रमला आहे ।
उगीच मंदिरात जाऊन देवाचा वेळ घालवु नका त्याला भरपूर कामं आहेत,
जमलेच तर काही समाजकार्य करा
पण मंदिरात जाऊ नका
कारण आज देवाला सुट्टी आहे।


आंतरजालावरून साभार


गुरुवार, २७ नोव्हेंबर, २०१४

एक उनाड दिवस ..

एक उनाड दिवस ..
एखाद्या चकचकीत कॉन्फरन्सरूममधल्या
पोषाखी गंभीर डुढ्ढाचार्यांबरोबर सुरु असलेल्या
कधीही न संपणाऱ्या मीटींग्ज मधून मधेच
'ट्याम्प्लीज' घेऊन बाहेर पडावंसं वाटतं!

अंगावर ओरडणाऱ्या बॉसला किंवा क्लायंटला
तो ओरडत असताना मधेच 'स्टॅच्यू' म्हणून स्तब्ध उभं करावंसं वाटतं
अन तो स्टॅच्यू झालेला असताना समोर वेडेवाकडे चेहरे करून
त्याला हसवावंसं वाटतं!
दिवसाला शे-दोनशे इमेलचा ढीग निस्तरता निस्तरता, मधेच
गाठ मारलेला रुमाल हातात घेऊन
ऑफीसमधे चक्कर मारत मारत कोणाच्यातरी मागे तो टाकून
"माझ्या आईचं पत्र हरवलं... ते मला सापडलं..."
असं ओरडत हिंडावंसं वाटतं….
ऑफीसमध्ये कोणाचा खूप राग आला की
करंगळी दाखवून कट्टी घ्यावीशी वाटते
कोणी उगाच भांडायला लागलं की
दोन बोटं समोर ठेवून बट्टी करावीशी वाटते
रोजच लंच टाईममध्ये, पाच मिनीटांत डबा खाणं उरकून,
ऑफीसच्या पार्कींगच्या भिंतीवर विटकरीनी 'ष्टंप' आखून
एखाद्या फळकुटाची ब्याट आणि
कागदाच्या गोळ्याला सायकलच्या ट्यूबची रबरं लावून केलेला बॉल घेऊन
मनमुराद 'क्रिकेट' खेळावंसं वाटतं….
अन अप्रेजलच्या वेळी ओरडून ओरडून सांगावंसं वाटतं...
"कोरा कागद, निळी शाई, आम्ही कुणाला भीत नाही
अर्ध लिंबू अश्शे, चिडीचा डाव नश्शे…
दगड का माती?…”

आंतरजालावरून साभार